7. TRZY GŁÓWNE OKRESY PEŁNI KSIĘŻYCA


W nowej religii świata "wiedza płynąca z inwokacji i ewokacji zajmie miejsce tego, co dzisiaj nazywamy 'modlitwą i nabożeństwem'. Niech was nie razi słowo 'wiedza'. Nie jest to ta zimna i bezduszna dziedzina intelektualna, często tak określana. W rzeczywistości jest to rozumne organizowanie duchowych energii i sił miłości, a te - gdy użyte skutecznie - wywołują odd·więk duchowych Istot, które otwarcie poruszając się wśród ludzi, będą mogły wznowić i utrwalić ścisły związek i stały kontakt pomiędzy ludzkością a Duchową Hierarchią."

(Powrót Chrystusa, str. 113)

Niech każda pełnia Księżyca będzie wyraźnym okresem skupionej grupowej inwokacji, taki jest cel naszej pracy. Spośród wszystkich okresów pełni w ciągu roku wyróżniają się trzy, mające największe duchowe znaczenie:

1. Święto Wielkanocy - pełnia w znaku Barana
2. Święto Wesaku - pełnia w znaku Byka
3. Święto Dobrej Woli - pełnia w znaku Bliźniąt 7).

"Będą trzy główne święta każdego roku, skoncentrowane w trzech kolejnych miesiącach i wiodące do przedłużonego wysiłku duchowego, którego skutek przetrwa resztę roku. Będą nimi:

1. Święto Wielkanocy. Jest to Święto zmartwychwstałego, żywego Chrystusa, Nauczyciela wszystkich ludzi i Głowy Duchowej Hierarchii. On jest Wyrazem Miłości Bożej. W tym dniu rozpoznawać i uznawać się będzie Hierarchię, którą kieruje i prowadzi Chrystus, oraz położy się nacisk na istotę Miłości Bożej. Święto to jest zawsze uzależnione od daty wiosennej pełni Księżyca i jest wielkim Świętem Zachodu.

2. Święto Wesaku. Jest to Święto Buddy, duchowego Pośrednika pomiędzy najwyższym duchowym Ośrodkiem, Szambalą, a Hierarchią. Budda jest Wyrazem Bożej Mądrości, Ucieleśnieniem Światła i Wskazicielem Bożego Celu.(…) Jest to wielkie Święto Wschodu.

3. Święto Dobrej Woli. Będzie to święto ducha ludzkości, zdążającego do Boga, szukającego zgodności swej woli z Wolą Bożą i poświęcone wyrażaniu właściwych stosunków między ludźmi .... Będzie ono dniem święcenia i uznawania duchowej i boskiej natury człowieczeństwa. W dniu tego święta od dwóch tysięcy lat Chrystus na czele Hierarchii reprezentował ludzkość w obliczu Szambali jako Bóg-Człowiek, wiodący Swój lud i 'Pierworodny między wielu braćmi' (Rzym.8,29). (…) Będzie to więc święto głębokiej inwokacji i apelu o podstawowe dążenie do braterstwa ludzkiej rodziny, o ludzką i duchową jedność, oraz będzie wyrazem wpływu pracy Buddy i Chrystusa, wywartego na ludzką świadomość.

Dni pozostałych pełni będą mniejszymi świętami, lecz ludzie docenią ich znaczenie jako równie żywotne. Będą one utrwalać boskie atrybuty w ludzkiej świadomości, tak jak trzy główne święta utwierdzą w niej boskie aspekty.(…) Tak więc dwanaście świąt w roku stanowić będzie objawienie boskości."

(Powrót Chrystusa, str. 115 - 117)


7) mówiąc ściślej, w znakach tych przebywa Słońce, Księżyc natomiast znajduje się każdorazowo w znaku będącym w opozycji do wymienionego.
  » powrót