2. WPROWADZENIE


Broszura ta zawiera informacje o poważnej służbie, pełnionej przez członków i przyjaciół Szkoły Arkanów i przez wiele innych osób, jak świat długi i szeroki, podczas comiesięcznych spotkań medytacyjnych w czasie pełni Księżyca. Jeden raz w każdym miesiącu, jak najbliżej pełni, odbywa się spotkanie w którymś z Ośrodków Szkoły, lub blisko niego, na które zapraszani są wszyscy mieszkający w pobliżu. Spotkanie to jest aktem grupowej służby poprzez grupową medytację. Zazwyczaj ma miejsce krótka przemowa kogoś z pracowników Ośrodka, dotycząca jakiegoś aspektu pracy wykonywanej przez duchową Hierarchię naszej planety, służeniu Planowi, lub nauczaniu na Ścieżce Uczniostwa. Wypowiedź ta wiedzie, ku grupowej medytacji, która podejmowana jest jako świadomy akt służby. Spotkania te nie są uważane za wykłady, na które przychodzą uczniowie ezoteryczni, aby otrzymać pomoc i informację. Często zdarza się, że jakieś problemy zostają rozwiązane i uczestnicy otrzymują pomoc duchową, jest to jednak incydentalne w stosunku do prowadzenia wspólnej medytacji. Z tego powodu uczestnicy przygotowują się wcześniej do tych spotkań, gdyż rozumienie celu i poznanie używanych technik przynoszą rezultaty w postaci żywego i inteligentnego uczestnictwa w tej grupowej działalności.

Mógłby ktoś zapytać, czemu takie spotkania podejmowane są w czasie pełni Księżyca? Co Księżyc ma z tym wspólnego? Energie światła, miłości i dobrej woli są zawsze dostępne dla tych, którzy potrafią nawiązywać z nimi kontakt w medytacji, lecz istnieją cykliczne przypływy i odpływy energii duchowych, z którymi grupy, tak samo jak jednostki, mogą świadomie współdziałać. Jeden z głównych cykli energetycznych zsynchronizowany jest (pokrywa się) z fazami Księżyca, sięgając swego szczytu, swej wysokiej fali, w czasie pełni.

Zatem jest to czas, w którym przekazywanie energii poprzez grupową medytację może być wyjątkowo skuteczne.

Obecnie, w czasie pełni Księżyca każdego miesiąca, setki grup pełniących służbę na całym świecie spotykają się regularnie w celu pracy medytacyjnej. Księżyc sam w sobie nie wywiera wpływu na tą pracę, lecz w pełni rozświetlona jego tarcza jest znakiem wolnego i niezakłóconego ustawienia w jednej linii naszej planety i Słońca, centrum solarnego, źródła energii dla życia na Ziemi, posiadającego świadomość fizyczną, świadomość swej duszy i życie duchowe. W tym czasie człowiek jest w stanie wyraźnie przybliżyć się do Boga, Stwórcy, centrum życia i inteligencji. Wzrastanie Księżyca aż do pełnej jasności i następujące potem jego malenie symbolizują prawo, które uczniowie uczą się dostrzegać, Prawo Cykli.

"Medytacja duszy jest cykliczna i rytmiczna w swej naturze, podobnie jak wszystko w kosmosie. Dusza oddycha i jej forma wobec tego żyje. Rytmiczna natura medytacji duszy nie może zostać przeoczona w życiu aspiranta. W całej naturze istnieje przypływ i odpływ i w falowaniu oceanu mamy cudowny obraz tego wiecznego prawa. W miarę gdy aspirant dostosowuje się do przypływów i odpływów w życiu duszy, zaczyna zdawać sobie sprawę, że zawsze stymulujący i witalizujący przypływ przechodzi następnie w odpływ, tak pewny i nieunikniony, jak niezmienne są prawa siły. Ten przypływ i odpływ może być ujrzany w procesach śmierci oraz wcielania się. Może być również dostrzeżony podczas całego łańcucha ludzkich wcieleń, gdy niektóre inkarnacje mogą być postrzegane jako wyraźnie statyczne i pozbawione wydarzeń, powolne i ociężałe z punktu widzenia doświadczeń duszy, podczas gdy inne są wibrujące, pełne doświadczeń i wzrostu. Powinno to być pamiętane przez wszystkich współpracowników, gdy szukacie sposobu jak dopomóc innym, aby żyli godnie. Czy są oni w fazie odpływu, czy w fazie przypływu energii duszy?

(…) Poza tym jest sprawą wielkiej wagi, że owe cykliczne impulsy w życiu ucznia są bardziej potężne oraz mają większą częstotliwość i szybkość niż w życiu przeciętnego człowieka. Następują po sobie z zawrotną szybkością. Doświadczenie góry i doliny u mistyka jest jednym ze sposobów wyrażania tego przypływu i odpływu. Niekiedy uczeń kroczy w świetle słońca, innym razem w ciemności, czasami poznaje radość pełnej wspólnoty, to znów wszystko wydaje się być jałowe i mdłe, raz jego służba jest okazją do owocnego i zadowalającego przeżycia wewnętrznego i wydaje się, iż może on naprawdę pomóc, w innym czasie czuje, że nie ma nic do zaofiarowania i jego służenie jest jałowe i pozornie bezskuteczne. Jednego dnia wszystko jest dla niego wyraźne i wydaje się, że stoi na szczycie góry, patrząc na zalany słońcem krajobraz, gdzie wszystko w jego wizji jest jasne. Wie, że jest synem Bożym i nim się czuje. Potem jednakże chmury zdają się zstępować i nie jest pewien niczego. Wędruje w słońcu, będąc prawie przygniecionym przez świetlistość i żar promieni słonecznych i zastanawia się jak długo owo nierówne doświadczenie i gwałtowna wymienność przeciwnych stanów będą trwały.

Jednakże skoro uda mu się uchwycić to, że obserwuje działanie wywierane przez cykliczne impulsy i wpływ medytacji duszy na jego naturę formy, znaczenie tego staje się jasne i zdaje on sobie sprawę, że to właśnie forma zawodzi w swym sposobie reagowania i że to ona odpowiada na energię w sposób niejednakowy. Następnie uczy się, że skoro będzie potrafił żyć na poziomie świadomości duszy i osiągać ten "wysoki poziom" (jeśli tak mogę rzec) zgodnie ze swoją wolą, wówczas fluktuacje życia formy nie będą w stanie go poruszyć.

(…) Docenienie powyższych myśli powinno wytworzyć w aspirancie świadomość wartości jego pracy medytacyjnej, podczas gdy idea cyklicznego odzewu na wezwanie impulsów duszy leży u podłoża wykonywania porannej medytacji, południowego skupienia i wieczornego przeglądu. Silniejszy przypływ i odpływ są również wskazywane przez dwa aspekty pełni i nowiu Księżyca. O tym należy pamiętać."

(A Treatise on White Magic, str. 62 - 64)

Gdy student ezoteryki zaczyna zauważać działanie prawa przypływu i odpływu, odkrywa, że jego zwiększona uwaga często wzmacnia działanie tego prawa. Może on także odkryć, że używa tego jako alibi, szczególnie podczas swych negatywnych reakcji w czasie ciemnej fazy Księżyca. Jeśli stosuje to się do jakiegoś szczególnego przypadku, wówczas oznacza to, iż forma reaguje w sposób nierówny na energię i że gdy aspirant nauczy się "żyć na poziomie świadomości duszy" według swego życzenia, wówczas fluktuacje życia formy nie będą w stanie go dosięgnąć.

"W aspirancie powstaje zrozumienie tego, co się dzieje i budzi się w nim chęć świadomego kontrolowania tego przypływu i odpływu lub (by ująć to prostymi słowy), aby obrócić siły wychodzące na zewnątrz w kierunku, jaki sam obierze, lub by cofnąć je do swego wnętrza na swe życzenie."

(A Treatise on White Magic, str.244)

Hierarchia czyni określony użytek z okresów pełni Księżyca. Jeśli chcemy, możemy nauczyć się współpracować z Członkami Hierarchii, gdy działają Oni, by przyciągnąć uwagę uczniów wszędzie, na całym świecie, ku Planowi.

"Okresy aktywności następują po okresach pralaji, a czas uchwytnego kontaktu wymienia się z okresem wyraźnej ciszy. Ta przemienność jest skutkiem Prawa Okresowości i jeśli uczeń rozwija się tak, jak to jest pożądane, to po każdym okresie pralaicznym następuje okres znacznie większej aktywności oraz wybitniejszych osiągnięć. Rytm, przypływ i odpływ oraz miarowe uderzenia pulsującego życia są zawsze prawem wszechświata i w procesie uczenia się jak odpowiadać na wibracje z wysokich miejsc należy pamiętać o tej rytmicznej okresowości. To samo prawo rządzi istotą ludzką, planetą, układem słonecznym, wszystkimi ośrodkami czy punktami skupienia energii w Większym Życiu. Jeśli praca, jaką wykonujecie ma się udać (a jest to głównie praca nad rozwijaniem zdolności do nawiązywania kontaktu z pewnymi prądami na poziomie mentalnym - prądami emanującymi z wyższej jaźni, z twej grupy egoicznej lub od Mistrza), muszą zostać zapewnione ściśle określone warunki. Pewne czynniki muszą być obecne. Jeśli ich nie ma, wówczas prądy są (jeśli tak rzec można) odchylone i kontaktu nie udaje się uzyskać. Jeśli zajęcie się doczesnymi sprawami jest konieczne, a takie okresy przychodzą w każdym cyklu życiowym, wówczas uwaga powinna być skupiona na tych sprawach i wyższy kontakt może pozostać czasowo zawieszony. Tego typu uwaga poświęcona sprawom dziejącym się na płaszczyźnie fizycznej niekoniecznie jest stratą czasu, ponieważ może ona być tak samo częścią planu w owym szczególnym czasie, jak każdy inny rodzaj służby. Pełna ekspresja i świadomość na wszystkich płaszczyznach jest celem, bo trzeba pamiętać, że każda płaszczyzna, z jej różnymi stanami świadomości, jest w równym stopniu częścią boskiego życia."

(A Treatise on White Magic, str.323)

Ogólnie uważa się, że okres pełni Księżyca wynosi pięć dni, a więc: dzień samej pełni, dwa dni poprzedzające i dwa następujące po pełni.
a. Dwa dni przygotowania: porzuć wszelkie myśli o twych własnych problemach osobistych i duchowych, usiłuj zrozumieć Plan oraz twój własny i twej grupy stosunek do niego.
b. Dzień osłony: jest to dzień, gdy następuje faktyczny moment pełni. Jest to czas kontaktu pomiędzy grupami zewnętrznymi i wewnętrznymi. (Czym jest to, co ma być osłaniane?)
c. Dwa dni rozdawania, właściwego wyzwolenia i użytkowania energii grupowej. Należy tu włączyć myśli o technikach służenia i o umiejętnym działaniu, poprzez które można zaspokoić potrzeby.

Ten pięciodniowy schemat proponowany jest zainteresowanym nim uczniom. Sugerujemy, aby początkujący w medytacji okultystycznej będą na razie omijali tę intensywną pracę, bądź, gdy w niej uczestniczą, obserwowali siebie bardzo uważnie, by ustrzec się przed zbyt wielką stymulacją. Niekiedy zostaje wprowadzona znacznie większa ilość energii niż uczeń jest w stanie przyjąć i utrzymać w sposób konstruktywny. Jednak zdawanie sobie sprawy z faktu, że jest to praca grupowa, grupowy kontakt i użycie energii, upewnia, że pobudzenie to jest podzielane z innymi i że każde jednostkowe, odrębne zablokowanie jest zminimalizowane. Pozwala to na grupowy przepływ energii, który nigdy nie zachodzi, gdy pracuje się samotnie i dla własnych celów. Przepływ ten jest "w unikalny sposób dostępny", gdy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce i kontakt między ośrodkiem solarnym a Ziemią osiąga swe maksimum.

Podejmując zadanie medytowania w czasie pełni Księżyca pracuj w wyobraźni tak intensywnie jak potrafisz, będąc członkiem Nowej Grupy Służebników Świata, która oddana jest tej właśnie służbie światu. Duchowo oraz telepatycznie grupa ta jest jednością i praca ta jest jednością.